მიყვარხარ!
ჩემს თავზე გახსნილი ზეცაა,
მიყვარხარ!
გრგვინავენ
საგულე ზარები,
და როგორც ბეთლემი,
შობისას,
მეცა ვარ
აღსავსე,
შენამდე მომავალ მგზავრებით!
მიყვარხარ!
აქ ყველაგან ფეთქვაა მაჯათა!
შენს ტერფებს მოველი,
ვით ზღვის ზედაპირი....
და როგორც ქვიშაზე
მორიყულ მარჯანთა,
მეძებს მებადური...
და ჩემი ნაპირი,
და ჩემი ნაპირი,
უთუოდ, შენა ხარ!
შველა ხარ!
შესვლა ხარ
სულის სამკვეთლოში,
რამდენჯერ გიტირა
თვალების ვენახმა,
რამდენჯერ გაგხვია
ლოცვის საკმეველში!...
მინდა,
გიწილადო
ყველა ამოსუნთქვა,
და ხელებგაშლილმა
ხმამაღლა ვიყვირო:
მიყვარხარ!
მიყვარხარ!
მიყვარხარ!
მიყვარხარ!..
და თუნდაც მამალმა სამასჯერ იყივლოს....
როგორც დედამიწას,
მეც მადლი მაბრუნებს,
პეტრემ სინანული
რა ტკბილი გვასწავლა....
მოვალ ნაზარეთში,
რომ შენთან დავბრუნდე,
ვიდრე არ მიმიღებ,
არ წავალ!
არ წავალ!
მიყვარხარ!
აქ ყველაგან
ფეთქვაა მაჯათა!
შენს ტერფებს
მოველი,
ვით ზღვის ზედაპირი....
და როგორც ქვიშაზე
მორიყულ მარჯანთა,
მეძებს
მებადური...
მგრძნობს
ჩემი ნაპირი....
No comments:
Post a Comment